«

»

Muzeum Karykatury zagrożone

Miasto Warszawa ma plany włączenia Muzeum Karykatury w strukturę Muzeum Warszawy, powstałego na bazie Muzeum Historycznego m.st. Warszawy. Po uzyskaniu informacji o tym od dyrektor Muzeum Karykatury, Elżbiety Laskowskiej, SPAK podjął szeroką akcję mającą na celu wycofanie się władz Warszawy z tego pomysłu.
Poniżej publikujemy pisma SPAK-u w tej sprawie.

 

Pismo do prof. dr hab. Małgorzaty Omilanowskiej – Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego:

 

Szanowna Pani Minister

W związku z ogłoszeniem przez Pana Tomasza Thun-Janowskiego dyrektora Biura Kultury Miasta Stołecznego Warszawy, decyzji o włączeniu Muzeum Karykatury im. Eryka Lipińskiego w struktury Muzeum Warszawy, bardzo prosimy Panią Minister o możliwość spotkania przed procedurą opiniowania przez Radę ds. Muzeów przy MKiDN tego projektu i podjęcia przez Panią Minister finalnej decyzji.

Jako przedstawiciele środowiska karykaturzystów skupionych w powołanym przez Eryka Lipińskiego Stowarzyszeniu Polskich Artystów Karykatury jesteśmy żywotnie zainteresowani w funkcjonowaniu stworzonego przez Eryka Lipińskiego Muzeum Karykatury. SPAK, jako organizacja pożytku publicznego korzysta także z gościnności Muzeum Karykatury w zakresie działalności administracyjnej Stowarzyszenia. Trzeba nadmienić, że SPAK, z wyjątkiem trzech lat 2011-2014, realizował bardzo konstruktywną współpracę z Muzeum Karykatury zarówno na obszarze krajowym jak i w kontaktach międzynarodowych. Dzięki temu aktywnemu współdziałaniu znamy potencjał i ograniczenia Muzeum Karykatury. Pomimo szczupłości środków finansowych realizowane były projekty przynoszące Polsce, wymierne efekty promocyjne, jak chociażby cieszące się wielkim zainteresowaniem wystawy polskiej karykatury w siedzibach instytucji UE w Brukseli i liczących się galeriach innych europejskich stolic. SPAK, pomimo tego, że nie korzysta z dotacji budżetowych, w  założeniach znowelizowanej umowy o współpracy pomiędzy SPAK i Muzeum Karykatury przyjmuje na Stowarzyszenie również część zobowiązań finansowych wynikających z realizacji wspólnych projektów artystycznych i edukacyjnych.

W szeregach SPAK obok młodych artystów jest wielu, którzy uczestniczyli w działaniach Eryka Lipińskiego, zarówno zmierzających do utworzenia Muzeum Karykatury jak i powołania Stowarzyszenia Polskich Artystów Karykatury. Czujemy się zawiedzeni faktem, że Pan dyrektor Thun-Janowski nie zainteresował się opinią tych ludzi przy podejmowaniu decyzji tak newralgicznej dla dalszego funkcjonowania Muzeum Karykatury. Liczymy jednak, że Pani Minister przed podjęciem decyzji w sprawie losów Muzeum Karykatury zechce nas wysłuchać.

Z wyrazami szacunku

Prezes SPAK

Witold Mysyrowicz

 

Pismo do Tomasza Thun-Janowskiego, Dyrektora Biura Kultury Urzędu m. st. Warszawy:

 

Szanowny Panie Dyrektorze

W dniu 04.02.2015 r. w artykule „Rok fuzji w kulturze” w Gazecie Stołecznej przeczytaliśmy niepokojącą informację o planowanym włączeniu Muzeum Karykatury im. Eryka Lipińskiego w Warszawie w strukturę Muzeum Warszawy.

W imieniu Stowarzyszenia Polskich Artystów Karykatury oraz szerzej środowiska polskich karykaturzystów, jak również w imieniu miłośników i koneserów tej dziedziny sztuki, zwracam się do Pana Dyrektora z prośbą o spotkanie lub szczegółowe uzasadnienie merytoryczne planów włączenia Muzeum Karykatury im. Eryka Lipińskiego w Warszawie do struktury Muzeum Warszawy, co w naszym pojęciu nie ma żadnego uzasadnienia merytorycznego i równoznaczne jest z likwidacją jego międzynarodowej pozycji.

Powstanie Muzeum Karykatury wiąże się z ogromną popularnością karykatury w świecie, która spowodowała, że zaczęły powstawać liczne muzea karykatury lub podobne do nich ośrodki.

Placówki takie istnieją dziś w wielu krajach, stanowiąc niejaką swoistą „rodzinę” dość ściśle ze sobą współpracującą. Najważniejsze z nich to, poza Muzeum Karykatury im. Eryka Lipińskiego w Warszawie, Dom Humoru i Satyry w Gabrowie (Bułgaria), Museu Nacional da Imprensa w Porto (Portugali), International Saloon of Caricature w Zemun (Serbia), European Cartoon Centre Kruishoutem w Kruishoutem (Holandia), Muzeum w Vianden w Luksemburgu, Toonseum w Pitsburgu (USA), Karikaturmuseum Krems w Austrii, Muzeum w Baku w Azebejdżanie, w Tabrizie w Iranie, w Kairze i wiele innych.

Od początku swego istnienia Muzeum Karykatury w Warszawie stało się miejscem kultowym dla całego środowiska karykaturzystów polskich oraz dla licznych miłośników i koneserów tej dziedziny sztuki nie tylko z Polski. Przez lata swej działalności Muzeum Karykatury wykształciło również bardzo liczną grupę swych bywalców, przyjaciół i sympatyków. Stworzyło specyficzną, jedyną w swoim rodzaju atmosferę, klimat i obyczaje.

Zasługi Muzeum Karykatury w Warszawie dla kultury polskiej są nie do przecenienia pomimo funkcjonowania w bardzo trudnych warunkach lokalowych. Muzeum Karykatury w Warszawie nie jest instytucją typowo warszawską, choć jest finansowane z budżetu Miasta Stołecznego Warszawy. Ze stolicą związane jest w takim samym stopniu jak wiele innych muzeów o charakterze ogólnopolskim, jak Muzeum Techniki, Muzeum Archeologiczne, Muzeum Etnograficzne i wiele, wiele innych. Nie można przyrównać go do wielu instytucji typowo warszawskich jak Muzeum Woli, Muzeum Warszawy Pragi, Muzeum Drukarstwa Warszawskiego czy Muzeum w Palmirach itp. Dlatego też plany włączenia go do Muzeum Warszawy, placówki par excellence warszawskiej, zajmującej się historią Warszawy, nie znajdują wg nas żadnego uzasadnienia merytorycznego. Pozbawią go samodzielności, osobowości prawnej, autonomii w działaniu i pozycji jaką wypracowało sobie Muzeum Karykatury przez lata. Nie znajdzie to zrozumienia i akceptacji ani w Polsce ani za granicą. Sztuce karykatury, środowisku karykaturzystów i ich wielbicielom, szerzej kulturze polskiej wyrządzona zostanie wielka, niczym nieuzasadniona krzywda.

Z wyrazami szacunku

Prezes SPAK

Witold Mysyrowicz